Niet ver buiten Rabat ligt het plaatsje Salé. En niet ver buiten Salé ligt de hemel. Dat wil zeggen, de hemel voor liefhebbers van een Arabisch interieur. Deze hemel heet ‘Les Potteries’, vrij vertaald ‘De Pottenbakkers’. Maar die naam dekt de artistieke lading van dit complex allerminst. Het Potterie-complex biedt naast een grote hoeveelheid pottenbakkers met hun winkels een ruime variatie aan winkeltjes en loodsen met andersoortige accessoires. Hier kan je uiteraard terecht voor alle soorten en maten aardewerk, beschilderd met traditionele tinten en patronen. Prachtige grote schalen voor salade, mooie ondiepe veelkleurige schalen voor fruit, schattige kleine kommetjes voor thee of nootjes. Maar niet alleen schalen en kommen worden hier gemaakt van aardewerk, ook wijnbekers op een voet, joekels van vazen met gedetailleerde patronen, handbeschilderde tajines en oliekruiken. Een feest om alles te bekijken, maar onmogelijk om met lege handen naar huis te gaan. Vier wijnbekers moesten met mij mee.

Decoratie uit het Oosten

Naast het aardewerk verkopen ze ook kubusvormige houders voor waxinelichtjes. De houders van verschillende kleuren zelf zijn gemaakt van was. De bovenkant is open, daar kan je zo het waxinelichtje in zetten. Een van de zijkanten heeft een uitsparing met een gouden cirkel- of stervormig patroon. Dit laat het brandende kaarsje mooi zien, en de gloed ervan wordt ook door de transparante was uitgestraald. Het is misschien een eenvoudig souvenir, maar geeft net dat kleine accent in mijn huis met Arabisch interieur. Ik kon helaas niet te veel meenemen met het vliegtuig, maar gelukkig was er na mijn wijnbekers en kaarsenhouders nog een beetje ruimte over.

Wat ik ook zo bijzonder vond waren die kwastjes van glanzend dik garen, die je als sleutelhanger kan gebruiken. Ik denk dat ze traditioneel gebruikt worden voor het bij elkaar houden van lange gordijnen, maar ik neem ze mee en thuis hang ik ze aan de deurklinken van de kamers. Ik kies die azuurblauwe, die staan mooi bij mijn Marokkaanse vloerkleed. En een paar olijfgroene en hibiscusrode neem ik mee als cadeautje voor mijn zussen.

Toen ik niet veel later een poef zag van het gladste soort geitenleer in turkoois met zandkleur besloot ik dat ik de inhoud van mijn koffer maar eens drastisch moest herzien. Ik had geen ruimte meer, maar besloot dat mijn strandhanddoek en oude spijkerbroek mooi in Marokko konden blijven. Daar kon ik de meiden van de schoonmaak in het appartement misschien wel blij mee maken. Maar zeker was dat de poef een plaatsje in mijn koffer verworven had. Ik zag hem al helemaal staan naast mijn Marokkaanse kast en op het blauwe kleed.

Arabische Goederen