Oosterse Verlichting

Handgemaakte Oosterse Verlichting en Lampen | Egyptische Lampen

Categorie: Artikelen (pagina 1 van 2)

Egyptische Tegenover Marokkaanse Lampen

Ik heb al vaker geschreven over mijn reizen naar Marokko en de mooie dingen die ik daar gevonden heb. Maar ook in Egypte heb ik veel ontdekt dat ik de moeite waard vond om mee naar huis te nemen of cadeau te geven. Ik heb een grote liefde voor lampen, al zeggen sommigen dat het een obsessie is. Misschien is dat zo, maar het leidt er in ieder geval toe dat mijn huis in alle vertrekken mooiere en sfeervollere verlichting heeft dan ik meestal bij anderen zie. Een uitzondering daarop is de woning van een echtpaar dat ik in Cairo heb leren kennen. Ze wonen net buiten het drukste centrum van de stad in een groot huis dat summier, maar stijlvol is ingericht met Egyptische kunst en handwerk. Ondanks dat de meeste van de hoge wanden en grote vertrekken op een enkel schilderij na leeg zijn voelde ik me toch meteen thuis. Ik begreep niet direct waar dat door kwam, meestal ben ik namelijk eerst wat onwennig op een nieuwe plaats. Maar toen begreep ik opeens dat de verlichting het meest prominente onderdeel van hun inrichting was. Iedere lamp was met zorg gekozen voor de ruimte die hij moest verlichten. Veel andere versiersels waren niet nodig, want, zo bleek, met de luiste lampen aan het plafond en de wanden is functionaliteit het enige wat verder nog nodig is in een huis.

Ik liet me adviseren waar ik lampen van de beste kwaliteit vinden kon en zette koers naar een nieuwe aanwinst voor mijn verzameling. De techniek die de ambachtslieden gebruiken om de zilveren lampen te maken is anders dan die in Marokko gebruikt wordt. Hier wordt koper gebruikt dat later wordt verzilverd. En waar het patroon bij Marokkaanse lampen wat grovere hoekige gaatjes wordt samengesteld, ontstaat dit bij de zogenaamde Egyptische filigrain lampen door een heel fijn netwerk van perforaties. De helder glanzende lampen, die alle vormen kunnen hebben, laten hierdoor een fijn werk van traditionele Arabische patronen zien. Daar waar de perforaties dicht op elkaar zijn gemaakt, verspreidt de lamp meer licht dan waar er meer van het zilveren oppervlak te zien is. Daarom komt het patroon dat in het zilver verwerkt is zo goed naar voren wanneer het licht in de lamp wordt aangedaan. Opeens zie je niet meer alleen een zilveren geheel, maar een kunstwerk dat een ware blikvanger is, waar hij dan ook staat of hangt in huis. Mijn Egyptische sieraad heeft een prominente plaats gekregen, en eigenlijk vraagt hij erom dat ik eens wat ruimte moet gaan creëren zodat hij nog beter tot zijn recht komt.

Verlichting stijl Egypte

Caïro

Ik vind Caïro echt fantastisch. Ik ken geen plaats ter wereld waar het leven zo bruisend en direct is als in Caïro. Het centrum is vergeven van de auto’s, en de zwart-witte taxi’s in alle staten van ontbinding domineren het straatbeeld. Daar waar de straatjes te smal worden voor auto’s nemen scooters brommers en voetgangers de overgebleven ruimte in. Modieus geklede vrouwen flaneren kletsend over pleintjes. Je hoort er een constante ruis die bestaat uit het geluid van auto’s, vrachtwagens, marktkooplieden, het gejoel van kinderen en verhitte gesprekken van mannen op straat. Iedereen is buiten, leeft buiten. Het fijne aan Caïro vind ik de geweldige concentratie van zoveel verschillende mensen bij elkaar, die op de een of andere wijze met elkaar of langs elkaar heen leven. Leven is het sleutelwoord in Caïro, het bruist ervan, misschien ook wel omdat iedereen, jong en oud heel direct bezig is om te overleven.

Een schets van deze bruisende stad

De wevers van de prachtige Egyptische kelims bijvoorbeeld. Die worden gemaakt door mensen die arm zijn, en vaak al moeite hebben te investeren in het garen voor de kleden. Maar de kleden die ze maken zijn zo prachtig en magisch dat het voor de wever een waar genot moet zijn om het patroon voor zijn ogen te zien ontstaan, spoel na spoel door het weefgetouw. Een diepte in de kleuren, een eenvoud in het patroon. Lijn voor lijn, draad voor draad groeit het weefwerk, en op een dag is het compleet, het kleed is af. Een kleed om je leven lang te koesteren.

De Egyptische kelims worden gemaakt van katoenen garens, die vaak met natuurlijke verfbronnen worden gekleurd. Hierdoor krijgen ze een zachte harmonieuze uitstraling. En ondanks dat het gebruikte katoen ijzersterk is hebben deze kleden een onweerstaanbare zijdeachtige glans.

Ik zag dat de wever gehecht was aan de kelim in aardetinten waarop ik mijn oog had laten vallen. In eerste instantie zei hij dat het niet te koop was, het was zijn nieuwste creatie. Teleurgesteld keek ik verder, tot ik opeens bij mijn arm gegrepen werd. Het was de vrouw van de wever. Ze nam me mee terug naar die kelim en schreef een prijs op een kartonnetje. Ze vertelde dat ze zich sinds een tijdje is gaan bemoeien met de verkoop, want al heeft ze er met haar hele huishouden eigenlijk geen tijd voor, het geld heeft ze hard nodig, en ieder verkocht kleed telt mee. Graag betaalde ik de gevraagde prijs. Blij dat ik haar had kunnen helpen, en nog blijer met mijn nieuwe aanwinst stapte ik daarna weer de drukke straten in om me te laten overweldigen door het leven in Cairo.

Mijn Zilveren Bol

Zoals ik met heel mijn hart houd van lampen van glas, hun uitgesprokenheid door hun kleur en hun eindeloze variatie door alle mogelijke combinaties van soorten materiaal, zo houd ik ook van lampen die alleen van metaal gemaakt zijn. Juist omdat ze gemaakt zijn van één soort materiaal hebben ze een klassieke eenvoud over zich die ik heel aantrekkelijk vind. Het geheim van lampen zonder glas zit hem in de patronen en de bewerking van het metaal. Dit metaal kan messing zijn, koper, verzilverd, of gewoon blik. En iedere soort heeft weer zijn eigen charme. Er bestaan verschillende manieren om dit metaal te bewerken, en vaak wordt dit gedaan door het te perforeren in een bepaald patroon. In sommige gevallen wordt op het oppervlak van het metaal ook nog patronen gegraveerd. De zilverkleurig varianten ogen helderder en lichter dan een donkerder kleur metaal. De warme koperen en messing kleuren geven een luxueuzere uitstraling dan de heldere verzilverde stijlen.

Maar er is een andere techniek die ik nog mooier vind dan die waarmee perforaties een patroon creëren. Dat is wanneer het metaal, een zwaardere kwaliteit dan bij de geperforeerde lampen, in zijn geheel wordt opengewerkt. Bij de hanglampen die op deze manier gemaakt worden zijn er een aantal traditionele basisvormen die in verschillende afmetingen worden geproduceerd. Dit zijn een soort ‘ei’ waarbij het dunste deel aan de onderzijde hangt, een liggende ovaal en de zuivere bolvorm. De smeden die deze lampen maken zijn ware kunstenaars met hun gereedschappen. Iedere lamp, onverschillig de afmetingen of de vorm, wordt als een geheel vanuit het metaal gemaakt. Hoe groter de lamp, hoe groter het vakmanschap van de maker was. Maar ook hoe groter de lamp, hoe meer niveaus er mogelijk zijn voor het patroon ervan.

een marokkaanse lamp van metaal

Mijn mooiste lamp is de grootste zuivere bol die ze ooit hadden verkocht in de grote lampenzaak. Hij is vijftig centimeter doorsnede en met zijn zilveren schittering en duizenden kleine driehoekige gaatjes is hij een waar sieraad in mijn huis. Hij is zodanig verzilverd dat hij nooit dof wordt, alleen een beetje afstoffen is voldoende om hem zijn glans te laten behouden. Maar dat is niet wat hem zo bijzonder maakt. Over de hele omtrek van de bol is er een golvend en dansend patroon van verschillende diktes te ontwaren zodra het licht erin wordt aangedaan. Wanneer bij daglicht de zilveren schittering nog willekeurig lijkt, ontstaan in de avond deze prachtige lijnen in de bol, een patroon alsof het gemaakt is van Brussels kantwerk. Mijn lamp werpt overal om zich heen kleine lichtjes op de wanden, de vloer en de tafel. Hierdoor krijg ik het gevoel alsof ik onder een bladerdak met fel zonlicht zit, waardoor kleine lichtpuntjes door de bladeren vallen. Elke dag geniet ik van mijn lamp, of het nu donker is buiten of niet.

Mijn Stoffige Glazen Lamp

Als je kiest voor een lamp met glas zijn er mogelijkheden te over. Ik heb er zelf een aantal, en ik kan niet kiezen welke ik de mooiste vind. Eerder heb ik wel geschreven dat ik meestal niet zo op veelkleurige lampen gesteld ben. Maar toch heb ik er zo een gekocht, en niet eens voor de kinderkamer. Deze lamp lag verstopt in een winkel aan de rand van de medina van Rabat. De winkelruimte was heel hoog, en het was eens te meer behoorlijk donker van binnen. Eigenlijk had de winkel meer weg van een opeenstapeling van allerlei spullen, vooral oud en stoffig en vaak ook onidentificeerbaar. Maar bovenop een kast zag ik een mogelijk juweeltje liggen.

Ik klom op een kruk, steunde tegen de hoge buffetkast, en niezend van het stof kon ik met de puntjes van mijn vingers net de lamp te pakken krijgen. Ik klom weer voorzichtig naar beneden, en daar blies ik het stof van de lamp en bekeek hem in het halfduister.

Hij was gemaakt van dun zacht koper, met een gewelfd midden dat is samengesteld uit facetten die aan de randen met een eenvoudig filigrain zijn afgewerkt. Dat zag er goed uit. Ik stapte ermee naar de uitgang om me te laten bijlichten door de stralende Marokkaanse zon. Ik zag nu dat de open ruimtes van de facetten waren opgevuld met drie kleuren glas: blauw, groen en geel. Aan de onderzijde was de welving afgewerkt met een punt naar beneden en glasfacetten in de zelfde kleuren. De onderste punt bevatte geen glas meer, maar was opgebouwd uit opengewerkt koperfiligrain. De bovenzijde van de lamp was ook afgewerkt met ditzelfde filigrain, maar in plaats van te eindigen in een punt stond dit als een soort kroon boven de middelste welving met gekleurde glasfacetten. Inderdaad, een juweel van een lamp was het absoluut.

Ik liep met de lamp in mijn handen en een tevreden glimlach op mijn gezicht over straat te bedenken waar ik hem het beste zou kunnen ophangen, toen ik merkte dat veel van de andere voetgangers naar me keken en lachten. Ik was in de veronderstelling dat ze mijn vondst ook mooi vonden, maar toen ik in mijn hotelkamer in de spiegel keek zag ik pas dat ikzelf al net zo stoffig was geworden als de lamp toen ik die van de kast had geplukt. Ik was zo in mijn trofee opgegaan, dat ik dit niet eens in de gaten had gehad!

Inmiddels zijn de lamp en ik helemaal stofvrij. De lamp hangt nu in een donkere hoek van mijn woonkamer waar hij met zijn schijnsel altijd een licht accent creëert. En als ik het licht erin niet heb aangedaan, siert hij dit hoekje met zijn glanzende glas en koper.

Marokkaanse Lampen Glas

Marokkaanse lampen, ik kan er over blijven schrijven. Er bestaat een geweldige variatie in de soorten lampen die in Marokko gemaakt en verkocht worden. De diversiteit zit zowel in de vormgeving, de kleuren, de stijlen als de materialen waarvan en waarmee de lampen worden gefabriceerd. Bij het design van lampen in het algemeen, maar van Marokkaanse lampen in het bijzonder, gaat het niet simpelweg om een functioneel ding dat je gebruikt om te kunnen zien als het donker is. Integendeel, het ontwerpen van lampen gaat veel dieper dan dat. De Marokkaanse ambachtslieden die zich hiermee bezig houden kennen deze kunst als geen ander. Het is de bedoeling dat het licht dat de lamp zal gaan uitstralen een mooier of prettiger karakter krijgt dan wanneer je enkel een peertje ophangt. Maar tegelijkertijd moet de lamp zelf ook mooi zijn om tegenaan te kijken als het licht niet aan is. De keuze van een lamp is heel persoonlijk, omdat deze accessoire de sfeer van een woning, maar ook bijvoorbeeld terras, sterk bepaalt.

mijn marokkaanse slaapkamer lamp

De meeste lampen worden van metaal gemaakt en je kan bepalen of je een lamp met glas of zonder glas wil hebben. Ook moet je kijken of je een lamp wil voor aan de wand of voor het plafond. Ik zal het nu alleen hebben over en lamp van metaal met glas. Een volgend artikel gaat in op lampen die enkel uit metaal vervaardigd zijn.

Veel lampen die worden aangeboden bestaan uit metalen facetten die gedeeltelijk of geheel zijn opgevuld met gekleurd glas. Zo zijn er lampen die uit verschillende kleuren bestaan. Deze zijn vaak vrij barok of opvallend. Ik houd zelf over het algemeen meer van lampen die wat neutraler zijn in toonzetting, maar die hun uniciteit ergens anders aan verdienen. Dit kan bijvoorbeeld worden gecreëerd door een reliëf in het glas, of een matte afwerking. Aan de andere kant zijn lampen die kleine ruitjes van heel helder glas vatten in facetten van glimmend messing of koper ook heel chique, bijvoorbeeld voor aan een hoog plafond van een entree in een statig huis. Al zijn lampen met verschillende kleuren glas erin verwerkt meestal vrij druk, wanneer er niet meer dan twee kleuren gebruikt worden kunnen ze ook heel sfeervol zijn zonder hun neutraliteit te verliezen. En toch valt er wat te zeggen voor bonte lampen. In een kinderkamer kunnen veelkleurige hanglampen bijvoorbeeld heel goed op hun plaats zijn. Bovendien zorgt deze blikvanger hier voor een bron van verhalen die zich afspelen in een mysterieuze Oosterse sfeer.

Nachtelijk Rabat

Verdwalen in de medina van Marokkaanse steden is eerder regel dan uitzondering. De steegjes zijn allemaal zo klein en bochtig, dat ze voor iemand die er niet woont of dagelijks komt moeilijk uit elkaar te houden zijn. Overdag verdwalen in de medina is daarom heerlijk en verrassend. Maar ’s avonds is er weinig verlichting en in sommige straatjes helemaal geen, waardoor het mij wel een beetje te spannend is om te proberen er in het donker mijn weg te vinden.

Maar ook in het donker heeft de medina zijn aantrekkingskracht niet verloren. Een van de beste restaurants van Rabat bevindt zich in een riad in het noordoosten van de medina. Riads zijn de statige paleizen of woonhuizen die achter de hoge muren van de medina-straatjes schuilgaan. Deze panden zijn opgebouwd rondom een tuin met planten en bomen in heel grote geglazuurde en beschilderde potten. In deze tuin is soms zelfs een fontein of bassin aanwezig om verfrissing te bieden aan zijn bewoners.

De eigenaars van het restaurant realiseren zich goed hoe moeilijk vindbaar zij voor hun gasten zijn. Daarom worden de gasten bij een makkelijk vindbare plaats bij de uitgang van de medina opgehaald. We waren aangekomen, hadden de auto geparkeerd, en wachtten op de afgesproken plaats. Het was stil en donker op straat dus we hoopten dat we snel zouden worden opgehaald. Na een tijdje turen in de straat waar we de medina in zouden moeten, zag ik een zwak schijnsel onregelmatig bewegen over de wand. Even leek het weer weg te gaan, maar toen werd het helderder en zagen we een gestalte lopen in een lang gewaad met een puntige capuchon. Hij droeg voor zich een lantaarn met een kaars erin. Dit was het schijnsel dat ik sterker had zien worden. We werden stilletjes begroet, en de man in zijn donkerbruine, grof geweven djellaba gebaarde ons om hem te volgen.

Zijn lantaarn verlichtte de steegjes waarvan ik sommige meende te herkennen van mijn dwalingen bij daglicht. Binnen in deze straatjes was het nog stiller dan het erbuiten was geweest. Ik zag een kat wegglippen in het schijnsel van de lantaarn, en zijn schaduw liep groot en monsterachtig over de muur. Opeens stonden we voor een zware deur, waar onze gids ons binnenliet. De geur van rozen kwam ons tegemoet, en via een klein portaaltje werden we naar onze tafel geleid. De tafels waren rondom een palmboom in het midden van de binnentuin gerangschikt. De tafel was versierd met rozenblaadjes en de sfeervolle ambiance bracht ons perfect in de stemming voor een romantisch diner.

jena_restaurant8_alb

De kunst van het herkennen

Frans ter Hark importeert en verkoopt Arabische goederen. Voor zijn werk reist hij door het Midden Oosten, op zoek naar exotische curiosa, authentieke kleden, tapijten en Oosterse lampen. “Ik zie het als een kunst om ze voor de beste prijs te krijgen.”

“Dit is een heel bijzonder exemplaar”, ter Hark wijst naar een sfeervolle, bolvormige lamp met mooie ornamenten. “Het is een Ottomaanse lamp uit de 17e eeuw, gekocht in Istanboel.” Het is één van zijn eerste aankopen, per toeval tegengekomen op een niet zo waarschijnlijke plek. “Ik maakte de klassieke beginnersfout: ik begon met zoeken op de meest voor de hand liggende plek.”

Overdekte toeristenval

Ter Hark doelt op de welbekende Bazaar, gehuld in de geur van specerijen en leer van de uitgestalde jassen, bomvol met tapijten, waterpijpen en toeristen. “Na twee rondes door deze overdekte toeristenval gaat alles op elkaar lijken. Ik nam per ongeluk een verkeerde uitgang en kwam in de smalle steegjes achter de bazaar terecht. En dat is waar het echt gebeurt.”

Hij waande zich opeens in een andere stad. Geen toeristen en een schijnbaar eindeloze, smalle steegjes in de brandende zon. “En daar kwam ik dit prachtexemplaar tegen. Antiek en authentiek Ottomaans, maar dat zegt elke verkoper daar natuurlijk. Toch zag deze er anders uit, de afwerking was anders”, vervolgt hij. “In het westen denken we al gauw: hoe fijner de afwerking, hoe beter. Maar wij zijn natuurlijk fabrieksafwerking gewend, en bij kleine imperfecties denken we al gauw dat de kwaliteit slecht is. Maar juist bij antiek, moet je op zoek naar kleine sporen van slechte afwerking, want dan weet je dat het met de hand is gedaan. Het laatste wat je wilt, is veel geld neertellen en bij thuiskomst ergens in de lamp ‘made in China’ tegenkomen ergens binnen in de lamp!”

markt van istanbul

Zelf op onderzoek uit

Bij Oosterse lampen denkt men al gauw aan iets Aziatisch, van die felgekleurde lampions. “Oosters is een beetje een rare term, want het is een verzamelnaam voor Arabisch en daar valt Marokko in het zuiden ook onder bijvoorbeeld”, legt ter Hark uit. “Er zijn veel verschillende stijlen, dus het vergt even wat onderzoek om uit te sluiten of het echt om de Ottomaanse stijl gaat.”

En dus maakte ter Hark eerst een foto en ging zelf op onderzoek uit. “Want waarom zou je de verkoper op zijn woord geloven als je net zo makkelijk even op internet kan kijken?” De stijl, de tijdsperiode, het bleek allemaal te kloppen. Alleen de prijs, daar had de verkoper voor het gemak nogal wat bovenop gedaan. “Maar ja, het is een afding-cultuur natuurlijk. Dus na flink onderhandelen, kreeg ik ‘m toch voor een hele mooie prijs!”

Een paar goede tips van ter Hark om op te letten:

  • Hoe minder toeristen in de buurt, hoe beter.
  • Kijk naar de afwerking. Perfecte afwerking betekent fabrieksmatig, dus geen antiek.
  • Ga niet direct tot aankoop over. Maak een foto en ga zelf eerst op onderzoek uit.

 

Het krukje van mijn nichtje

Bijzonder, hoe al die mooie dingen waar ooit mijn oog op viel, en die ik niet kon laten staan, altijd weer een functie krijgen. Ik zit nou eenmaal zo in elkaar dat wanneer ik iets koop, ik mezelf ook de vraag stel wat ik er mee ga doen. Of ik het kan gebruiken, of ik het kan neerzetten waar het mijn huis siert, of het een mooi cadeau is voor een vriendin of relatie. Deze afweging moet gemaakt worden, anders duurt het niet lang of ik kan me thuis niet meer door de kamers en de gangen bewegen omdat alles vol staat met moois van ver. Dus al loop ik over een markt in de Sahara, in een dorpje in het Atlas-gebergte, over een toevallige souk langs de weg of door één van de kronkelende straatjes in een Marokkaanse stad, altijd eerst die vraag.

En frustrerend genoeg kan ik op de eerste en tweede vraag meestal geen bevestigend antwoord geven. Gelukkig geeft de derde vraag vaak ruimte om dat unieke theesetje, die mooie mat, of dat grappige krukje mee te nemen. Een theesetje had ik natuurlijk al, een mat ook (wel drie) en een krukje, ja wanneer zou je dat nou gebruiken? Maar ze zijn stuk voor stuk wèl uniek, en ik wist zeker dat ik er iemand blij mee zou kunnen maken. Alleen, ja, dat krukje… Ach, kom maar mee, soms weet je niet waarom, maar voelt het gewoon goed!

En zo waar, volgende week wordt mijn nichtje vier, ze begint echt al een hele mooie grote dame te worden, en lekker eigenwijs. Alleen als ik op reis ben zie ik haar niet op onze wekelijkse oppas-afspraak, en als ik dan terug kom vraagt ze me altijd of ze de volgende keer niet mee mag en wat ik allemaal heb meegemaakt. Ik vertel haar dat ze als ze wat groter is zeker mee mag, en dat ik er nu al naar uit zie om haar andere landen en culturen te laten zien. En nu wordt ze vier, al bijna groot. In ieder geval groot genoeg voor dat grappige krukje.

[vimeo height=”HEIGHT” width=”WIDTH”]http://vimeo.com/87206907[/vimeo]

 

Door al onze gesprekjes kan ik zelf eigenlijk ook niet wachten tot ze groot is, en ik haar mee kan nemen op avontuur. De schoonheid van de riads bewonderen, dwalen door kleine straatjes, nieuwe smaken proeven. De kennismaking met een andere culturen, door ambachtelijke producten en onbekende materialen is enorm waardevol, en ik wil haar dit graag meegeven, al begint het met een krukje.

 

Theeglaasjes

Ik houd ervan om door de kleine steegjes van de medina van Marokkaanse steden te dwalen. Ik ken geen straatnamen en met een plattegrond in mijn hand zou ik niet kunnen genieten van alles om me heen. En er zijn zoveel kleine achterommetjes en doodlopende gangetjes die niet eens op de kaart staan, dat een plattegrond me niet verder zou kunnen brengen. Ik dwaal dus, en verdwaal met opzet. Om me te laten verrassen door steegjes die ik niet eerder heb gezien, en me soms te laten uitnodigen om thee te drinken in een zaakje dat zowel souvenirs verkoopt als broodjes en thee serveert. En als je een beetje tot de incrowd behoort mag je je thee zelfs op het dakterras nuttigen, al is het een uitdaging om via het korte laddertje zowel thee als tas in zijn geheel mee naar boven te krijgen.

Ik prijs me gelukkig dat ik hier iedere keer weer terug weet te komen, inmiddels kan ik het onopvallende zaakje zonder problemen vinden. Dat is wel eens anders geweest. De eerste keer dat ik hier kwam liep ik er, zoals met alles in de medina, bij toeval tegen aan. De tweede en derde keer vond ik het niet toen ik het zocht, tot ik het opgaf en er opeens recht tegenover stond. En sindsdien kan ik gewoon thee gaan drinken in mijn favoriete zaakje als ik daar zin in heb.

Thee drinken op 't dak

Ondanks mijn vele reizen met tig keer zoveel aanwinsten had ik tot dat moment nog nooit theeglaasjes gekocht. Ik vond het denk ik een beetje voor de hand liggen of zo, maar toen ik me eenmaal ging verdiepen in Marokkaanse theeglazen ging er een wereld voor me open. De mooiste glaasjes zijn handmatig beschilderd in verschillende kleuren, vaak een basiskleur van blauw of rood, en in fijn werk met goud verder gesierd. De chiqueste glazen vind ikzelf die van subtiel gekleurd kristal met een fijn gegraveerd patroon. Soms zijn ze uitgevoerd met en meestal zonder houdertje met oortje, maar altijd in vrijwel dezelfde universele eenvoudige vorm van een iets taps toelopende cilinder.

Om me die relaxte momenten, daar op het dakterras in de stilte boven de drukte van de straatjes beneden te herinneren heb ik dezelfde theeglaasjes waaruit ik daar mijn thee dronk aangeschaft en meegenomen naar huis. Dezelfde glaasjes als die ze voor hun gasten gebruikten verkochten ze ook gewoon als souvenirs. Het zijn misschien niet de meest bijzondere of speciale, maar de herinnering die ze voor mij vasthouden is dat wel!

Oosterse Verlichting Ghalia Home Accessories Heeft het ‘Trusted Shops’ keurmerk!

In navolging op het aanpassen van alle teksten op de webshop www.ghalia.nl, het volledig conformeren aan de Europese wetten op consumentenbescherming voor koop op afstand -die per 2015 van kracht worden, de voorbereidingen en vertalingen voor de stap naar heel Europa en de aankondiging dat er een Showroom en winkel geopend gaat worden in April heeft Ghalia ook als een van de eerste niche webshops het felbegeerde Trusted Shops keurmerk binnen gesleept.

trusted shops

Dit keurmerk en logo biedt kopersbescherming indien dat verlangt wordt en door de hoge eisen die aan een webshop worden gesteld straalt het ook vertrouwen uit. Aangevuld met de hoge waarderingen door onze klanten door de reviews via Kiyoh is Ghalia Home Accessories hard op weg om een belangrijke speler te worden in de branche.

Hou de site in de gaten voor nog meer nieuws!

 

Oudere berichten

© 2018 Oosterse Verlichting

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑