Bijzonder, hoe al die mooie dingen waar ooit mijn oog op viel, en die ik niet kon laten staan, altijd weer een functie krijgen. Ik zit nou eenmaal zo in elkaar dat wanneer ik iets koop, ik mezelf ook de vraag stel wat ik er mee ga doen. Of ik het kan gebruiken, of ik het kan neerzetten waar het mijn huis siert, of het een mooi cadeau is voor een vriendin of relatie. Deze afweging moet gemaakt worden, anders duurt het niet lang of ik kan me thuis niet meer door de kamers en de gangen bewegen omdat alles vol staat met moois van ver. Dus al loop ik over een markt in de Sahara, in een dorpje in het Atlas-gebergte, over een toevallige souk langs de weg of door één van de kronkelende straatjes in een Marokkaanse stad, altijd eerst die vraag.

En frustrerend genoeg kan ik op de eerste en tweede vraag meestal geen bevestigend antwoord geven. Gelukkig geeft de derde vraag vaak ruimte om dat unieke theesetje, die mooie mat, of dat grappige krukje mee te nemen. Een theesetje had ik natuurlijk al, een mat ook (wel drie) en een krukje, ja wanneer zou je dat nou gebruiken? Maar ze zijn stuk voor stuk wèl uniek, en ik wist zeker dat ik er iemand blij mee zou kunnen maken. Alleen, ja, dat krukje… Ach, kom maar mee, soms weet je niet waarom, maar voelt het gewoon goed!

En zo waar, volgende week wordt mijn nichtje vier, ze begint echt al een hele mooie grote dame te worden, en lekker eigenwijs. Alleen als ik op reis ben zie ik haar niet op onze wekelijkse oppas-afspraak, en als ik dan terug kom vraagt ze me altijd of ze de volgende keer niet mee mag en wat ik allemaal heb meegemaakt. Ik vertel haar dat ze als ze wat groter is zeker mee mag, en dat ik er nu al naar uit zie om haar andere landen en culturen te laten zien. En nu wordt ze vier, al bijna groot. In ieder geval groot genoeg voor dat grappige krukje.

[vimeo height=”HEIGHT” width=”WIDTH”]http://vimeo.com/87206907[/vimeo]

 

Door al onze gesprekjes kan ik zelf eigenlijk ook niet wachten tot ze groot is, en ik haar mee kan nemen op avontuur. De schoonheid van de riads bewonderen, dwalen door kleine straatjes, nieuwe smaken proeven. De kennismaking met een andere culturen, door ambachtelijke producten en onbekende materialen is enorm waardevol, en ik wil haar dit graag meegeven, al begint het met een krukje.