Als je kiest voor een lamp met glas zijn er mogelijkheden te over. Ik heb er zelf een aantal, en ik kan niet kiezen welke ik de mooiste vind. Eerder heb ik wel geschreven dat ik meestal niet zo op veelkleurige lampen gesteld ben. Maar toch heb ik er zo een gekocht, en niet eens voor de kinderkamer. Deze lamp lag verstopt in een winkel aan de rand van de medina van Rabat. De winkelruimte was heel hoog, en het was eens te meer behoorlijk donker van binnen. Eigenlijk had de winkel meer weg van een opeenstapeling van allerlei spullen, vooral oud en stoffig en vaak ook onidentificeerbaar. Maar bovenop een kast zag ik een mogelijk juweeltje liggen.

Ik klom op een kruk, steunde tegen de hoge buffetkast, en niezend van het stof kon ik met de puntjes van mijn vingers net de lamp te pakken krijgen. Ik klom weer voorzichtig naar beneden, en daar blies ik het stof van de lamp en bekeek hem in het halfduister.

Hij was gemaakt van dun zacht koper, met een gewelfd midden dat is samengesteld uit facetten die aan de randen met een eenvoudig filigrain zijn afgewerkt. Dat zag er goed uit. Ik stapte ermee naar de uitgang om me te laten bijlichten door de stralende Marokkaanse zon. Ik zag nu dat de open ruimtes van de facetten waren opgevuld met drie kleuren glas: blauw, groen en geel. Aan de onderzijde was de welving afgewerkt met een punt naar beneden en glasfacetten in de zelfde kleuren. De onderste punt bevatte geen glas meer, maar was opgebouwd uit opengewerkt koperfiligrain. De bovenzijde van de lamp was ook afgewerkt met ditzelfde filigrain, maar in plaats van te eindigen in een punt stond dit als een soort kroon boven de middelste welving met gekleurde glasfacetten. Inderdaad, een juweel van een lamp was het absoluut.

Ik liep met de lamp in mijn handen en een tevreden glimlach op mijn gezicht over straat te bedenken waar ik hem het beste zou kunnen ophangen, toen ik merkte dat veel van de andere voetgangers naar me keken en lachten. Ik was in de veronderstelling dat ze mijn vondst ook mooi vonden, maar toen ik in mijn hotelkamer in de spiegel keek zag ik pas dat ikzelf al net zo stoffig was geworden als de lamp toen ik die van de kast had geplukt. Ik was zo in mijn trofee opgegaan, dat ik dit niet eens in de gaten had gehad!

Inmiddels zijn de lamp en ik helemaal stofvrij. De lamp hangt nu in een donkere hoek van mijn woonkamer waar hij met zijn schijnsel altijd een licht accent creƫert. En als ik het licht erin niet heb aangedaan, siert hij dit hoekje met zijn glanzende glas en koper.